'Beloning voor passie en inzet moet navenant zijn'

‹ Terug naar overzicht

Danny Henskens (34) rijdt op een lzv bij Van der Nat en is chauffeur in hart en nieren. “Het is een prachtig beroep met veel uitdaging. Maar je moet het écht in je bloed hebben, want qua werktijden is het zwaar en de beloning niet altijd navenant. Dat moet veranderen, wil je nieuwe chauffeurs aantrekken en vooral behouden.”

Het leven ziet er tijdelijk even iets anders uit voor Danny Henskens. Hij heeft een paar weken zorgverlof om voor zijn vrouw Daisy te kunnen zorgen, die onlangs werd geopereerd. “Gelukkig niks ernstigs”, zegt Henskens. “Maar ons gezin met onze twee kinderen Djayden (6) en Dilana (4) moet wel doordraaien. Vandaar dat ik de zorg voor het huishouden, m’n vrouw en de kinderen een paar weken op me neem.” 

Het bizarre vindt Henskens dat nu hij thuis is hij merkt hoe goed de voldoende nachtrust en regelmaat hem doen. “Ik ben veel meer uitgerust en zelfs wat afgevallen. Ik realiseer me nu meer hoe zwaar het leven van chauffeur toch is, ondanks m’n passie voor het vak en ik niet anders zou willen.”

Uitdaging en beloning

Henskens rijdt alweer vijf jaar voor Van der Nat in Giessen op een lzv, een Scania S450-trekker met oplegger en wipkar. Van der Nat heeft zes lzv’s die voor Sligro worden ingezet. Die rijden allemaal tussen het centrale dc in Veghel en de bezorgservicecentra in onder meer Deventer, Drachten, Berkel en Rodenrijs, Amsterdam, Venray en Gilze. Zo nu en dan koppelen de lzv-chauffeurs de wipkar ook af, zodat ze ook de reguliere Sligro-vestigingen kunnen bevoorraden. “Zo’n tien jaar geleden heb ik m’n lzv-certificaat gehaald”, vertelt Henskens. “Ik werkte toen nog voor een andere werkgever en reed al jaren met een trekker-oplegger. Omdat ik dat wel kende, was het voor mij een logische stap om voor dit bedrijf de eerste lzv-combinatie te gaan besturen. En dat is een hele goede stap gebleken, want het rijden met een lzv is en blijft een uitdaging, omdat de infrastructuur er vaak niet op is ingericht en het rijtechnisch om andere vaardigheden vraagt.”

Nachtrust

Een bijkomend voordeel van het rijden met een lzv is voor Henskens dat hij nu iedere avond thuis kan zijn bij zijn gezin. Maar die avonden zijn vaak kort, want als lzv-chauffeur maken Danny en zijn collega’s vaak weken van zestig uur. Het is meestal om 4.00 uur vertrekken vanuit Veghel. Henskens: “Dat betekent voor mij meestal om 3.00 uur opstaan en om 3.30 uur in de auto naar Veghel. Op zich geen probleem, want ik ben als kermiskind al mijn hele leven gewend veel en hard te werken. Het nadeel is wel dat het lastig is om bijvoorbeeld regelmatig te sporten. Daar heb je niet veel zin meer in als je om 18.00 uur thuis bent, eet, de kinderen af en toe naar bed kunt brengen en om 20.00 uur eindelijk even zit. Om 21.30 uur is het immers alweer tijd om naar bed te gaan. En dan zijn de nachten eigenlijk nog te kort, maar ja, om 20.00 uur naar bed gaan, dat doe je gewoon niet.”

Lees verder onder de foto.

Naast de uitdaging van het rijden met een lzv daagt Henskens zichzelf ook uit door deelname aan bijvoorbeeld de Scania European Truck Driver Competition in 2014 en 2018, waar hij twee keer in de finale stond. Ook bereikte hij vorig jaar de finale van het NK Veiligste Chauffeur. Daar behaalde hij een derde plaats. Maar de liefde voor het chauffeursvak maakt dat zijn ambities nog verder reiken. “Ik zou graag drivertrainer worden. Bij het bedrijf waar ik nu werk, weten ze dat en willen ze me daarin ook steunen. Ook bijvoorbeeld Scania zou me dan graag willen inhuren, maar het probleem is dat je dan opleidingen rijinstructeur moet doen. Niet zozeer die opleidingen zijn het probleem, maar wel het feit dat je er zelf veel geld in moet investeren en weken stage moet lopen en dus geen inkomsten hebt. Een groot voordeel zou wel zijn dat je dan met relatief normale werkweken van veertig uur meer rust en regelmaat hebt én een passend salaris verdient.”

Vakantiegeld in cao

Dat laatste is een punt waar Henskens zich erg druk over maakt. “Zoals gezegd, als chauffeur heb je een prachtig beroep. Ik zou het ook werkelijk iedereen aanraden, maar… je moet het wel écht in je bloed hebben en ook écht willen. Vaak wordt maar even vergeten dat je als chauffeur dagen maakt van twaalf tot vijftien uur en je dus nogal eens inlevert op je gezondheid en je sociale leven. Minder werken is voor veel chauffeurs geen optie, omdat het basissalaris erg laag is en er hele gezinnen van moeten rondkomen. Neem nou de hele kwestie die er momenteel speelt over het vakantiegeld. De meeste werkgevers betalen 8 procent vakantiegeld uit over het basisloon, terwijl in veel cao’s van chauffeurs is opgenomen dat dat uitbetaald moet worden over de gewerkte uren. Nu heb ik deze weken iets meer tijd, dus ik  heb eens nagerekend wat dat in mijn geval scheelt. Het blijkt om maar liefst € 160 per week te gaan. Reken maar eens uit wat dat op jaarbasis betekent.”

Werkgevers

Henskens begrijpt dat het voor werkgevers een probleem is dergelijke bedragen aan alle chauffeurs ineens uit te moeten betalen. “Maar we hebben er recht op. En dat zijn ook de dingen die je goed moet regelen, wil je het beroep chauffeur aantrekkelijk maken voor jongeren en zijinstromers. Daar valt nog een wereld te winnen. Maar goed, echte chauffeurs zal het niet tegenhouden toch op een vrachtwagen te gaan en te blijven rijden. Het zou alleen mooi zijn als die passie en inzet ook navenant wordt beloond.”